วันพุธ ที่ 25 พฤศจิกายน 2563
ภาคกลาง / ราชบุรี
น่าทึ่ง! แย้โผล่ออกหากิน 1ปี ขึ้นจากรูแค่ 3 เดือน ชาวบ้านจึงเลี้ยงดูและเป็นการอนุรักษ์ไว้
: 18 เม.ย. 63
444

เมื่อวันที่ 17 เม.ย.2563 บ้านของ นายประจวบ เจริญวงศ์ษา อายุ 73 ปี เลขที่ 39 หมู่ที่ 9 ต.ทุ่งหลวง อ.ปากท่อ จ.ราชบุรี บริเวณบ้านอยู่ท่ามกลางป่าไผ่ และต้นไม้เบญจพรรณดูร่มรื่น พื้นที่เป็นดินร่วนบนทราย บริเวณพื้นดินมีรูทั้งขนาดเล็กและขนาดใหญ่อยู่เป็นจุด ๆ บางรูจะมีดินนูน ๆ ออกมาปิดอยู่เต็มพื้นที่รอบๆบ้าน เนื่องจากเป็นที่อาศัยของแย้ ลักษณะตัวคล้ายกิ้งก่า ซึ่งตัวเมียจะมีจุด สีแดงอมส้ม อยู่ข้างลำตัว ตัวผู้จะมีขอบข้างลำตัวสีแดงเข้ม โผล่ออกจากรูอาศัยหากินอยู่ รอบบ้านบริเวณบ้านจำนวนมาก

นายประจวบ เจ้าของบ้าน จึงไปหาแมลงเม่ามาให้ฝูงแย้กินเป็นอาหารทุกวัน เป็นการเลี้ยงดูและเป็นการอนุรักษ์ไว้ เพราะนับวันแย้จะหาดูได้ยาก ด้วยสภาพพื้นดินที่อุดมสมบูรณ์​ แย้จะทำรูเล็กๆ อยู่หลายรู มีลูกแย้ผลุบๆ โผล่ๆ ออกมาจากปากรูวิ่งเล่นกันสนุกสนานจนเกิดความคุ้นเคย เชื่องสามารถเข้าไปเล่นใกล้ๆ สัมผัสตัวจับให้วิ่งเล่นบนฝ่ามือได้

นายประจวบ เจริญวงศ์ษา เจ้าของบ้าน บอกว่า แย้มาขุดรูอาศัย บริเวณพื้นที่รอบบ้านมาหลายปีแล้ว พอถึงช่วงเดือนเมษายนของทุกปี แย้ก็จะออกจากรู มาหากินวิ่งเล่น ทั้งตัวใหญ่ตัวเล็ก ตัวน้อยเป็นลูกมีเป็นร้อย ๆ ตัว ช่วงนี้มีแมลงเม่าออกก็จะคอยจับให้แย้กินเป็นอาหาร บางวันไหนหากมีมะม่วงสุก หรือแตงโม จะนำมาหั่นเป็นชิ้นวางไว้ที่พื้น แย้ก็จะค่อยๆออกมากิน จะอยู่หากินประมาณ 3-4 เดือน พอช่วงปรายเดือนมิถุนายน ต้นเดือนกรกฏาคม แย้ก็จะลงรูใช้ดินปิดปากรูจนแน่นไม่ออกมาอีกเลย จนกว่าจะถึงช่วงเดือนเมษายนปีต่อไปถึงจะออกมาอีกครั้ง ช่วงฝนตกพื้นดินถูกชะล้างเป็นพื้นดินเนื้อเดียวกันหมดจนไม่รู้ว่ารูแย้อยู่ตรงไหนบ้าง จะรู้ก็ต่อเมื่อแย้ออกมาจากรูเท่านั้น โดยแย้จะออกลูกหลายตัว และจะมีศัตรูคือ งู นกยาง นกกระปูด คอยไล่จิกกินบางทีถ้าว่างก็จะคอยเฝ้าดูช่วยเหลือไม่ให้ถูกจิกกินเป็นอาหารเพราะความสงสาร

หลังจากที่เลี้ยงมาหลายปีจนคุ้นเคย แย้บางตัวเห็นชินตาช่วงปีก่อน มาปีนี้ก็ขึ้นมาให้เห็นพร้อมลูกลูกด้วย ตัวที่เคยเลี้ยงเมื่อปีที่แล้วก็ไม่กลัวคน เวลาเดินผ่านใกล้ ๆ ก็จะลงรูไป แต่ไม่นานก็โผล่ขึ้นมาให้เห็นและออกวิ่งเล่นอีก ถ้าจะมาดูแย้ก็ให้มาตอนช่วงสายๆ 08.30 เป็นต้นไป เพราะเป็นเวลาให้อาหาร บางตัวก็จะวิ่งเล่นเข้ารูแล้วก็ออกมาอีกเกือบทั้งวัน ส่วนที่บ้านจะไม่กินแย้ แต่จะชอบอนุรักษ์เอาไว้เพราะเริ่มมีน้อยลง มีชาวบ้านบางคนมาขอจะจับไปกินเป็นอาหาร แต่ก็ไม่ให้เพราะสงสาร และอนุรักษ์ไว้ ซึ่งหากจะนำไปขยายพันธุ์สถานที่อื่นนั้นพื้นที่จะต้องไม่มีสุนัข แมว มารบกวน จึงจะอยู่ได้ ซึ่งบ้านหลังนี้ก็กลายเป็นศูนย์รวมของแย้จำนวนมากที่พวกมันจะรู้สึกถึงความปลอดภัยหากได้มาอาศัย จากความเมตตาและใจบุญของเจ้าของบ้านที่จะมาคอยให้อาหารอยู่ทุกเช้า ช่วยดูแลความปลอดภัย ถือเป็นความผูกพันระหว่างคนกับสัตว์ที่หาชมได้ยากยิ่ง.

ภาพ/ข่าว ธีรภัทร์​ สุกเกลี้ยง​

ข่าวอื่นๆ ที่น่าสนใจ